کافه سیگار

بهانه ای برای نظم بخشیدن به افکار . . .

بهانه ای برای نظم بخشیدن به پارادوکس طپش های قلب...

بهانه ای برای تقویت روحیه . . .

و در آخر بهانه ای برای کشیدن سیگار

صحبت از نام مکن صحبت جام است اینجا

هر چه گویند به جز باده حرام است اینجا

حرمت جام نگهدارکه صدچون جمشید

دست برسینه ،کمر بسته غلام است اینجا

درسرت گرهوس عالم قدس است بیا

کان همه بعد مسافت دوسه گام است اینجا

تا می و میکده و ساغر وساقی باقیست

حوری و کوثر و فردوس کدام است اینجا

گوشه ی میکده خلوتکده ای طاعت ماست

پیر رندان خرابات امام است اینجا

منشین طایر دل، از سرعالم برخیز

که جهان دانه و جان حلقه ی دام است اینجا

دعوی فضل ز نقص است در اینجا شب خیز

چون به یک ساغرمی کار تمام است اینجا

تـا شب زلـف تـو سرفـصل غـزل خوانی‌هـاست

زنـدگـینـامه ی مـن شـرح پـریـشانی‌هـــــاست


بــــا تــــو مــن  پـنـجـــره‌ای روبــه طـراوت دارم

كــه بـهـار نـفـسش گـرم گـل افـشانـی‌هـاست


طـعـم تـصنـیـف تــو در  بـــــاور بـلـبـل  پـیـچـیـد

كـه سـحر تـا بـه سـحر محو غزل خوانی‌هاست


از تــو روزی خــبـــــری  داد نــسیـمی و هــنــوز

كـــوچــه نــورانـی انــبــوه چـراغــانی‌هـــــاست


زورق شـعر مـن از چـشم تــو بــیـرون نــــــــرود

رام دریــا نــشدن مـنــطق طــوفــانــی‌هــاست


 مـن بـه كــفـری كــه تـو پــیغـمـبر آنـی شـادم

گـرچـه دنــیا پـر انــواع مـسلـمانــیهـــــــــاست


 آی مــجــنون خــیــابـــان ســلامــت بـــــــرگرد

عشق حسی است كه مخصوص بیابانی‌هاست


 مــن در آغــوش سلامت گــل بـاغـی نــشدم

ایــن غـزل‌هــا هــمه پــرورده ی ویـرانی‌هاست

"حسن دلیری"

اگر مي خواهيد احساسات حقيقي شنونده خود را دريابيد،

درست در صورت وي بنگريد،

چون او مي تواند كلمات را در فرمان خود داشته باشد،

ولي قيافه و چهره به اين آساني

در فرمان او قرار نمي گيرد.

((چستر فيلد))

او هنوز روسری "آبــی" میپوشد !!!!

و من سیگار فیلتر "قــرمز" میکشم !!!

چه شهر آورد بزرگیست !

سنگ ، کاغذ ، قیچی

چقدر این روزها معنی دارند !!!

تو که سنگ شدی ،

کاغذی که حرف هایم خطخطی اش می کنند

و قیچی ،

که با آن سعی میکنم

جایت را در خاطراتم خالی کنم ...

ابر
دودِ سیگارِ مردی ست
که حرف هایش را می خورد
و بعد فوت می کند ...

غم که زیاد باشد
باران می بارد .

 اینجا شعر ناب سرو می‌شود،

من‌باب مستی بیشتر بـا قدح

سرازیر شوید نه پیاله.

تا می‌توانید بی‌وقفه سر بکشید،

اجازه دهید وزن، آهنگ، کلمات،

ذره ذره در رگهایتان بالا بروند.

آنگاه پی خواهید برد که چه بی‌نهایت

لذت و خوراکی شیرینی است

ادبیات برای روح و سلول‌سلول بدنتان ...

وقتی همه چیز روبراه است که امیدواری معنا ندارد ،
امید زمانی ارزشمند است که همه چیز در بدترین شرایط است؛
پس
هیچ وقت نا امید نشو ،
بویژه در اوج تاریکی و تنهایی و تلخی ...

.

.

.

... به حباب نگران لب یک رود قسم ،
و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت،
غصه هم میگذرد ،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند .
لحظه ها عریانند ،
به تن لحظه ی خود ، جامه اندوه مپوشان هرگز ...

.

.

.

طولانی ترین قصه های پرغصه نیز ، بالاخره به پایان خواهند رسید؛
با چشمانی پر امید ، صبری لازم است ...
هیچ آسمانی نیز همیشه ابری نخواهد ماند.

.

.

.

زندگی میکنم ...
حتی اگر بهترین هایم را از دست بدهم!!!
چون این زندگی کردن است که بهترین های دیگر را برایم میسازد
بگذار هر چه از دست میرود برود؛ من آن را میخواهم که
به التماس آلوده نباشد، حتی زندگی را(چگوارا)

از دسـتــــــــَــــم رفـتی ...

..... کـاش

!! از دلـــــــَـــــم هم می رفتی...

کسی چه می داند؟!!! از مادرهایی که به تنهایی بار همه مشکلات
رو به دوش میکشند...یک لحظه با خودت فکر کردی واقعا این درد
چه تحملی میخواهد...آن هم زیر این همه نگاه سنگین باز همه چیز
را به نیش می کشد،خسته هم میشود اما دست نمی کشد...
فقط یک بار هم که شده توی زندگیت تصور کن جایگاه این مادران را
و خودت را جای آنها بزار...واقعا چه حسی بهت دست میده؟!!!
آری این است قصه مادران پولادی...

"یادی از مادران تنها و درمانده"

-کافه سیگار-